Πέθανε η Μπριζίτ Μπαρντό

 Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών η διάσημη Γαλλίδα ηθοποιός Μπριζίτ Μπαρντό.

Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε το ίδρυμα που φέρει το όνομά της (Fondation Brigitte Bardot).

«Το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό ανακοινώνει με απέραντη θλίψη τον θάνατο της ιδρύτριας και προέδρου του, της Μπριζίτ Μπαρντό, μιας διεθνώς αναγνωρισμένης ηθοποιού και τραγουδίστριας, που επέλεξε να εγκαταλείψει μια περίβλεπτη σταδιοδρομία για να αφιερώσει τη ζωή και την ενέργειά της στην υπεράσπιση των ζώων και στο Ίδρυμά της», αναφέρει ανακοίνωση που διαβιβάστηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο, χωρίς να αναφέρει την ημέρα ή τον τόπο θανάτου.

Η Μπαρντό έγινε παγκοσμίως γνωστή τα χρόνια του΄50 και του΄60 από ταινίες όπως «Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα». Την ίδια περίοδο ασχολήθηκε και με το τραγούδι και κυκλοφόρησε αρκετούς δίσκους.

Γεννήθηκε στο Παρίσι, στις 28 Σεπτεμβρίου 1934, στο νούμερο 5 της Πλατείας Βιολέ, στο 15ο διαμέρισμα της πόλης. Καταγόμενη από ένα αστικό περιβάλλον, με πατέρα βιομήχανο, ιδιοκτήτη των εργοστασίων Μπαρντό, και μητέρα που ασχολούνταν με οικιακά, η νεαρή Μπριζίτ έλαβε αυστηρή μόρφωση στο πλευρό της αδερφής της, Μαρί-Ζαν. Από πολύ μικρή, έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό για τον κλασικό χορό και έκανε τα πρώτα της βήματα σε ηλικία 7 ετών, στα cours Bourgat.

Το 1949, μπαίνει στο Ωδείο του Παρισιού από όπου παίρνει την πρώτη της τιμητική διάκριση. Ο πατέρας της, ο οποίος είχε επαινεθεί από την Γαλλική Ακαδημία για μια ποιητική συλλογή, είχε πάθος με τον κινηματογράφο και του άρεσε πολύ να κινηματογραφεί. Χάρις σε αυτό, υπάρχουν πολλά φιλμ με την Μπαρντό σε παιδική ηλικία, πράγμα σπάνιο για την εποχή εκείνη. Η μητέρα της, που την αποκαλούσαν Τοτί, αγαπούσε ιδιαίτερα τη μόδα και το χορό.

Έτσι, η οικογένεια Μπαρντό ήταν μέλος της υψηλής κοινωνίας και επισκεπτόταν συχνά το λεγόμενο tout-Paris. Είχαν επαφές με πολλούς διευθυντές του Τύπου, του θεάτρου, του κινηματογράφου, αλλά και ανθρώπους της μόδας.

Το 1949, σε ηλικία 15 ετών, προσελήφθη από τη διευθύντρια των περιοδικών ELLE και Le Jardin des Modes, Ελέν Λαζαρέφ, στενή φίλη της μητέρας της. Πολύ σύντομα, η Μπριζίτ προήχθη σε μασκότ του περιοδικού ELLE, στο οποίο και έκανε εξώφυλλο το 1950.

Χάρις σε αυτό το εξώφυλλο, ο σκηνοθέτης Μαρκ Αλεγκρέ την ξεχώρισε και της πρότεινε ένα ρόλο στην επόμενη ταινία του, «Les lauriers sont coupés». Η ταινία τελικά δε γυρίστηκε, μα χάρις σε αυτή την περίσταση η Μπριζίτ γνώρισε έναν νέο βοηθό, τον Ροζέ Βαντίμ. Από τότε οι δύο ερωτευμένοι, εκείνη μόλις 15 ετών, εκείνος περίπου 22, έγιναν αχώριστοι. Οι γονείς της δεν ενέκριναν σε καμία περίπτωση τη σχέση και προσπάθησαν, μάταια, να τους χωρίσουν.

Το 1953, η Μπαρντό γνώρισε την πρώτη και μοναδική της εμπειρία στο σανίδι παίζοντας στο θεατρικό «L’Invitation au château» του Ζαν Ανούιγ, σε σκηνοθεσία του Αντρέ Μπαρσάκ. Τον ίδιο χρόνο, γνωρίστηκε με το πρόσωπο που θα αποτελούσε την ιμπρεσάριό της για όλη τη διάρκεια της καριέρας της: την Όλγα Χόρστιγκ. Από κει κι έπειτα η Μπαρντό έψαχνε τους ρόλους της σε μικρές ταινίες, όπως το 1953, οπότε και έπαιξε σε ηλικία 19 ετών, στην ταινία Κίτρινο διαβατήριο. Αλλά ήταν στο Φεστιβάλ των Καννών όπου έλαβε χώρα μια πρώτη στροφή στην καριέρα της. Η μικρή στάρλετ που ήταν ήδη, επισκίασε μεγάλες σταρ της εποχής. Έλκει τα φλας των φωτογράφων και το σεξαπίλ της συνεπαίρνει την Κρουαζέτ.[16] Ο ηθοποιός Κερκ Ντάγκλας τότε κάνει μια απόπειρα να την μεταφέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο εξής ενεπλάκη σε δεκάδες άλλες ταινίες, όπως το Κορίτσια με μέλλον του Μαρκ Αλεγκρέ, Η σκλάβα του Νέρωνος του Στένο, Τα μεγάλα γυμνάσια του Ρενέ Κλαιρ, Μαμζέλ Πιγκάλ του Μισέλ Μπουαρόν και Ξεφυλλίζοντας τη Μαργαρίτα και πάλι του Αλεγκρέ.

Αλλά ήταν το 1956, σε ηλικία 22 ετών, που μπήκε στο πάνθεον του παγκόσμιου κινηματογράφου και έγινε διεθνές σύμβολο του σεξ, χάρις στην ταινία του Ροζέ Βαντίμ Και ο Θεός… έπλασε τη γυναίκα.

Η Μπαρντό γυρίζει μια σειρά ταινιών με τους διασημότερους ηθοποιούς της εποχής, όπως για παράδειγμα την ταινία «Μια Παριζιάνα», μια κωμωδία του Μισέλ Μπουαρόν με τον Ανρί Βιντάλ. Το ζευγάρι, που είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό, ξανασυναντήθηκε επί της μεγάλης οθόνης δύο χρόνια αργότερα, υπό την καθοδήγηση του ίδιου σκηνοθέτη, στην ταινία Θέλετε να χορέψετε μαζί μου;, η οποία όμως συνδέθηκε τραγικά με το θάνατο του Βιντάλ, λίγο μετά το τέλος των γυρισμάτων.

Το 1958 βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες το Υβέτ, το κορίτσι της ακολασίας του Κλωντ Ωτάν Λαρά, με τους Ζαν Γκαμπέν και Εντβίζ Φεγιέ. Αυτή η ταινία, που πραγματεύεται την ιστορία ενός παριζιάνου δικηγόρου που παρατά την καριέρα και το σπιτικό του από αγάπη για την Υβέτ, μια νέα γυναίκα που συμμετείχε σε μια αποτυχημένη ένοπλη ληστεία, αποτελεί μια από τις μεγάλες κλασικές του γαλλικού κινηματογράφου. Ο Γκαμπέν, ο οποίος αναρωτιόταν αρχικά σχετικά με την Μπαρντό «ποιο είναι αυτό το πράγμα που τριγυρίζει γυμνή», ομολόγησε στο τέλος πως επρόκειτο για μια πραγματική κωμική ηθοποιό.

Κατόπιν, το 1959, γυρίζεται το Η Μπαμπέτ πάει στον πόλεμο του Κριστιάν Ζακ, με τον Φρανσίς Μπλανς και έναν ηθοποιό που η ίδια απαίτησε, τον Ζακ Σαριέ. Με τον τελευταίο παντρεύτηκαν στις 11 Ιουνίου του ίδιου έτους «υπό τα πυρά» του παγκόσμιου Τύπου. Στις 11 Ιανουαρίου 1960, έφερε στον κόσμο ένα αγοράκι, τον Νικολά Σαριέ. Μάλιστα η Μπριζίτ Μπαρντό γέννησε στην οικία της καθώς στάθηκε αδύνατο να βγει από το σπίτι, επειδή κάθε διέξοδος ήταν μπλοκαρισμένη από δημοσιογράφους. Η γέννηση του Νικολά αποτέλεσε παγκόσμιο θέμα συζήτησης, με τον ευτυχή πατέρα και σύζυγο Ζακ Σαριέ να ανακοινώνει στους δημοσιογράφους τις πρώτες πρωινές ώρες της 11ης Ιανουαρίου ότι το βρέφος έχει γαλανά μάτια, ζυγίζει 3.200 γραμμάρια και η μητέρα του «ενδεχομένως να θηλάσει».

Το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό

Το 1986, ιδρύεται το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό,[24] ένας οργανισμός στρατευμένος στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, το οποίο και η ηθοποιός χρηματοδοτεί βγάζοντας σε δημοπρασία διάφορα προσωπικά της αντικείμενα και κοσμήματα. Τα κύρια πεδία δραστηριοποίησης του ιδρύματος σχετίζονται με: τη μάχη κατά της αιχμαλωσίας άγριων ζώων για την τοποθέτησή τους σε τσίρκα και ζωολογικούς κήπους, για τις συνθήκες σφαγής των ζώων, για την καταπολέμηση της ιπποφαγίας, για την κατάργηση των πειραμάτων σε ζώα, για την καταπολέμηση της κακομεταχείρισης και του παράνομου κυνηγιού, για την εξάλειψη των αγώνων με ζώα (όπως οι ταυρομαχίες και κοκορομαχίες), καθώς και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την εγκατάλειψη των κατοικιδίων.

Κατά την περίοδο 1989-1992, η Μπαρντό παρουσιάζει τις εκπομπές SOS Animaux, οι οποίες αποσκοπούν στην ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υποφέρουν τα ζώα. Γυρίστηκαν 13 εκπομπές που γνώρισαν μεγάλη ακροαματικότητα.

«Κανείς δεν είναι ασφαλής όταν με ερωτεύεται» – Οι τέσσερις γάμοι και τα διάσημα love story της Μπριζίτ Μπαρντό

Η Μπριζίτ Μπαρντό, η οποία έφυγε από τη ζωή στα 91 της χρόνια, ήταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της δεκαετίας του 1950 και του 1960, πριν γίνει μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στα επόμενα χρόνια.

Η Γαλλίδα μοντέλο, τραγουδίστρια και ηθοποιός έγινε πρωτοσέλιδο για πρώτη φορά όταν εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Elle σε ηλικία μόλις 15 ετών. Στη συνέχεια, έγινε διεθνές σύμβολο του σεξ και, αργότερα, αφοσιωμένη ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων, αφού αποσύρθηκε από τον κόσμο του θεάματος το 1973.

Το 1996, η Μπαρντό δημοσίευσε το αυτοβιογραφικό της βιβλίο Initiales B. B: Mémoires, στο οποίο εξέφρασε την υποστήριξή της στον ηγέτη του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, Ζαν-Μαρί Λεπέν.

Είχε επίσης κατηγορηθεί αρκετές φορές για υποκίνηση φυλετικού μίσους σε σχέση με σχόλια που έκανε σε άρθρα και συνεντεύξεις, συμπεριλαμβανομένου ενός περιστατικού το 2008, όπου της επιβλήθηκε πρόστιμο 16.800 δολαρίων για αντιμουσουλμανικές δηλώσεις σε επιστολή προς τον τότε υπουργό Εσωτερικών, Νικολά Σαρκοζί.

Αλλεργική στη φήμη

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Μπαρντό είχε αρκετές διάσημες σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων γάμων. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν παντρεμένη με τον επιχειρηματία Μπερνάρ ντ’Ορμάλ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1992 και ο οποίος έφυγε από τη ζωή λίγους μήνες πριν, μέσα στο 2025.

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας «Η Περιφρόνηση» του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ ήταν επίσης μητέρα ενός γιου, του Νικολά, τον οποίο απέκτησε με τον δεύτερο σύζυγό της, Ζακ Σαριέ, και με τον οποίο είχε τεταμένες σχέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους κι ο οποίος απεβίωσε στις 3 Σεπτεμβρίου του 2025.

Παρά την επιτυχία της στην οθόνη, η Μπαρντό είναι γνωστή για την ανάγκη της για μυστικότητα όσον αφορά την προσωπική της ζωή και τις σχέσεις της. Στην πραγματικότητα, ο πρώτος σύζυγός της, ο σκηνοθέτης Ροζέρ Βαντίμ, είπε κάποτε ότι δεν την ενδιέφερε ποτέ ιδιαίτερα η λάμψη και η γοητεία του Χόλιγουντ.

«Δεν έλαβε πολλή αγάπη από τους γονείς της και όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε, δεν ήθελε κοσμήματα, αλλά έναν σκύλο» είπε ο Βαντίμ για τη Μπαρντό και την αγάπη της για τα ζώα. «Ήταν πάντα αλλεργική στη φήμη, την εξουσία και όλα όσα συνδεόντουσαν με την επιτυχία. Η αθωότητα και η ειλικρίνεια των ζώων την καθησύχαζαν».

«Δεν έλαβε πολλή αγάπη από τους γονείς της και όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε, δεν ήθελε κοσμήματα, αλλά έναν σκύλο» είπε ο Βαντίμ για τη Μπαρντό και την αγάπη της για τα ζώα

Μια αναδρομή στην ερωτική ιστορία της Μπριζίτ Μπαρντό

Ροζέ βαντίμ

Η Μπαρντό γνώρισε τον Γάλλο σκηνοθέτη Ροζέρ Βαντίμ όταν ήταν 16 ετών και εκείνος 22. Η Μπαρντό και ο Βαντίμ παντρεύτηκαν στις 21 Δεκεμβρίου 1952, τρεις μήνες μετά τα 18α γενέθλιά της.

Ο Βαντίμ σκηνοθέτησε την Μπαρντό στην ταινία «Και ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα», το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, το 1956. Στο πλατό, ξεκίνησε μια σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της Ζαν-Λουί Τρεντινιάν. Η Μπαρντό και ο Βαντίμ χώρισαν φιλικά τον Απρίλιο του 1957.

«Ήξερα τι συνέβαινε και μάλλον το περίμενα» είπε αργότερα ο Βαντίμ, σύμφωνα με την εφημερίδα Sydney Morning Herald. «Πάντα θα προτιμούσα να έχω μια τέτοια σύζυγο, γνωρίζοντας ότι μου είναι άπιστη, παρά να έχω μια γυναίκα που αγαπάει μόνο εμένα και κανέναν άλλο… Ήθελα μια γυναίκα με πνεύμα, με joie de vivre… μια γυναίκα με αίσθηση περιπέτειας και σεξουαλική περιέργεια».

Ο Βαντίμ παντρεύτηκε στη συνέχεια τη Τζέιν Φόντα, με την οποία απέκτησε την κόρη Βανέσα Βαντίμ.

Ζαν-Λουί Τρεντινιάν

Αφού συναντήθηκαν στα γυρίσματα της πρώτης ταινίας της Μπαρντό, «Και ο Θεός έπλασε τη Γυναίκα», η Μπαρντό και ο Γάλλος ηθοποιός Ζαν-Λουί Τρεντινιάν είχαν μια σχέση, η οποία τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας κυρίως επειδή έληξε τον γάμο της με τον Βαντίμ και τον γάμο του Τρεντινιάν με τη Στεφάν Οντράν.

Σύμφωνα με τη βιογραφία «Brigitte Bardot: The Life, the Legend, the Movies», η συγγραφέας και ακαδημαϊκός, Ζίνετ Βινσεντό, έγραψε ότι η Μπαρντό και ο Τρεντινιάν έζησαν μαζί για δύο χρόνια πριν χωρίσουν.

Ζακ Σαριέ

Η Μπαρντό παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ζακ Σαριέ στις 18 Ιουνίου 1959 στη Λουβσιέν της Γαλλίας, σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times. Ο Σαριέ ήταν ο συμπρωταγωνιστής της στην ταινία «Η Μπαμπέτ πάει στον Πόλεμο».

Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Νικολά-Ζακ Σαριέ, τον Ιανουάριο του 1960, αλλά η Μπαρντό δεν ήταν ευτυχισμένη με το γεγονός ότι έγινε μητέρα.

«Κοίταζα την επίπεδη, λεπτή κοιλιά μου στον καθρέφτη σαν μια αγαπημένη φίλη στην οποία επρόκειτο να κλείσω το καπάκι ενός φέρετρου», έγραψε για την εγκυμοσύνη της στο Initiales B. B: Mémoires. Πρόσθεσε ότι θεωρούσε τον αγέννητο γιο της ως «καρκινικό όγκο» που προσπαθούσε να αφαιρέσει χτυπώντας τον εαυτό της στην κοιλιά.

Η Μπαρντό και ο Σαριέ χωρίσαν μετά από τρία χρόνια γάμου και ο τελευταίος κράτησε την επιμέλεια του Νικολά.

«Δεν είμαι φτιαγμένη για να γίνω μητέρα», έγραψε η Μπαρντό. «Δεν είμαι αρκετά ώριμη — ξέρω ότι είναι φρικτό να το παραδέχομαι, αλλά δεν είμαι αρκετά ώριμη για να φροντίσω ένα παιδί».

Το 1997, ο Σαριέ και ο Νικολά μήνυσαν τη Μπαρντό και τον εκδότη της για τις «επιζήμιες παρατηρήσεις» στις αναμνήσεις της — συμπεριλαμβανομένου του ότι «προτιμούσε να γεννήσει ένα σκυλάκι» και ότι ο Σαριέ ήταν ένας «χυδαίος, δικτατορικός και ανεξέλεγκτος μάτσο τύπος», σύμφωνα με την Irish Times.

Η Μπαρντό υποχρεώθηκε να πληρώσει στον Σαριέ και στον Νικολά συνολικά 36.200 δολάρια, σύμφωνα με την The Independent.

Γκούντερ Σαξ

Σύμφωνα με την εφημερίδα The Telegraph, η Μπαρντό γνώρισε τον Γερμανό εκατομμυριούχο Γκούντερ Σακς και κληρονόμο της αυτοκινητοβιομηχανίας Opel, στο Σαιν-Τροπέ τον Μάιο του 1966.

«Τον βρήκα υπέροχο», θυμάται στα απομνημονεύματά της. «Ήμουν γοητευμένη… είχε την ίδια Rolls με μένα!» Η Μπαρντό έγραψε ότι την επόμενη μέρα, ο Σακς έστειλε ένα ελικόπτερο να πετάξει πάνω από το σπίτι της και να το γεμίσει με χιλιάδες τριαντάφυλλα.

Η Μπαρντό και ο Σακς παντρεύτηκαν δύο μήνες αργότερα στο Λας Βέγκας, αν και η ευτυχία των νεόνυμφων δεν κράτησε για πολύ. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μπαρντό ξεκίνησε μια σχέση με τον τραγουδιστή Μάικ Σαρν λίγες μόνο μέρες μετά την επιστροφή τους στο σπίτι.

Μετά από πολλές εξωσυζυγικές περιπέτειες, η Μπαρντό χώρισε τον Σακς το 1969. Ωστόσο, παρέμειναν φίλοι, με τον Σακς να σχολιάζει αργότερα: «Ένα χρόνο με την Μπαρντό αξίζει όσο δέκα με οποιαδήποτε άλλη».

Σερζ Γκενσμπούρ

Ενώ ήταν ακόμα παντρεμένη με τον Σακς, η Μπαρντό έβγαινε ραντεβού με τον Γάλλο τραγουδιστή Σερζ Γκενσμπούρ. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian, του ζήτησε να της γράψει ένα ερωτικό τραγούδι.

Αυτός έγραψε δύο, τα οποία έκτοτε έχουν γίνει διάσημα: «Bonnie et Clyde» και «Je T’aime … Moi Non Plus». Όταν ο Γκενσμπούρ και η Μπαρντό ηχογραφούσαν το δεύτερο, οι δύο τους άρχισαν να «έρχονται πολύ κοντά» στο θάλαμο ηχογράφησης, σύμφωνα με τον ηχολήπτη που βρισκόταν στο στούντιο εκείνη την ημέρα.

Αυτοί οι ερωτικοί ήχοι καταγράφηκαν σε κασέτα και μπήκαν στο τραγούδι. Ωστόσο, η Μπαρντό ζήτησε να αποσυρθεί το τραγούδι όταν ο Σακς έμαθε για την ύπαρξή του. Αντ’ αυτού, ο Γκενσμπούρ ηχογράφησε ξανά το κομμάτι με τη νέα του κοπέλα, Τζέιν Μπίρκιν, και το τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Μπαρντό τελικά κυκλοφόρησε τη δική της εκδοχή της ηχογράφησης το 1986, μετά το χωρισμό της με τον Σακς.

Μπερνάρ ντ’Ορμάλ

Ο τέταρτος γάμος της Μπαρντό αποδεικνύεται ο μακροβιότερος της, αλλά είχε και τον συντομότερο ερωτικό δεσμό. Η Μπαρντό και ο επιχειρηματίας Μπερνάρ ντ’Ορμάλ συναντήθηκαν τον Ιούλιο του 1992 και παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Σύμφωνα με τον ντ’Ορμάλ, η σχέση τους ενέπνευσε τη Μπαρντό να αποκαταστήσει τους δεσμούς της με τον αποξενωμένο γιο της. «Δύο εβδομάδες μετά τη γνωριμία μας», είπε ο ντ’Ορμάλ στο περιοδικό People το 1992, «η Μπριζίτ τηλεφώνησε στον Νικολά γιατί ήθελε να με γνωρίσει και συμφωνήσαμε να πάμε να τον δούμε στη Νορβηγία. Λίγο πριν φύγουμε, είπε: «Γιατί δεν παντρευόμαστε όσο είμαστε εκεί;» Και έτσι κάναμε. Αλλά διακριτικά. Δεν είμαι άνθρωπος που μου αρέσει η δημοσιότητα. Μόνο οι στενοί μας φίλοι το ήξεραν».

Ο ντ’Ορμάλε ήταν πρώην σύμβουλος του Ζαν-Μαρί Λε Πεν, του πρώην ηγέτη του ακροδεξιού κόμματος Εθνικό Μέτωπο. Η Μπαρντό έχει γίνει ανοιχτή υποστηρίκτρια του κόμματος, που τώρα είναι γνωστό ως Εθνική Συσπείρωση, και στήριξε δημοσίως την ηγέτιδά του, Μαρίν Λε Πεν, αποκαλώντας την «την Ιωάννα της Λωραίνης του 21ου αιώνα».

Τον Ιούλιο του 2023, κλήθηκε εκτάκτως ασθενοφόρο στο σπίτι της Μπαρντό στη Γαλλία, αφού υπέστη αναπνευστικές δυσκολίες. Ωστόσο, ο ντ’Ορμάλε φέρεται να δήλωσε στην τοπική γαλλική εφημερίδα Var Martin ότι η σύζυγός του αισθανόταν καλύτερα και απέδωσε την υψηλή θερμοκρασία ως αιτία της κατάστασής της.

«Όπως όλοι οι άνθρωποι μιας ορισμένης ηλικίας, δεν αντέχει πλέον τη ζέστη», είπε, σύμφωνα με το Deadline.

Το 2025 ο ντ’Ορμάλε έφυγε από τη ζωή, ενώ η Μπαρντό νοσηλεύτηκε εκτάκτως στο νοσοκομείο. Λίγες μέρες μετά κυκλοφόρησε σαν fake news ότι είχε φύγει από τη ζωή με την ίδια να είναι πολύ θυμωμένη με το γεγονός αυτό.

Μπριζίτ Μπαρντό: Όταν συνεργάστηκε με τον Γιάννη Σπανό

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα στιγμή στην καριέρα της Μπριζίτ Μπαρντό ήταν η συνεργασία της με τον Γιάννη Σπανό. Αρχές δεκαετίας του ΄60 και ο Έλληνας συνθέτης βρίσκεται στο Παρίσι, όπου εμφανίζεται σε μπουάτ και συνεργάζεται με διεθνείς καλλιτέχνες της εποχής.

Εκείνη την εποχή και συγκεκριμένα το 1962, ο σκηνοθέτης Λουί Μαλ επέλεξε τον Γιάννη Σπανό να συνθέσει μουσική για την ταινία «Vie Privée» («Ιδιωτική ζωή»).

Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η Μπριζίτ Μπαρντό αναλαμβάνει και τη φωνητική απόδοση του τραγουδιού «Sidonie», το οποίο έγινε μέρος του soundtrack της ταινίας.

Το ερμηνεύει πλάι στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι.

Sidonie: Το τραγούδι που έφερε τη γνωριμία και τη συνεργασία τους

Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως δίσκος 45 στροφών το 1962, σημειώνοντας επιτυχία και προβάλλοντας το ταλέντο του Σπανού σε ένα διεθνές κοινό.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από μια διάσημη ηθοποιό (την Jill, που υποδύεται η Μπαρντό) της οποίας η ιδιωτική ζωή καταστρέφεται από τους θαυμαστές, με έναν άντρα (τον Fabio, που παίζει ο Mastroianni) να προσπαθεί να την προστατεύσει από τη δόξα και την εισβολή στην προσωπική της ζωή.

Μπαρντό – Σπανός: Η συνεργασία τους

Η διάσημη ηθοποιός δεν έγραψε μόνο αυτό αλλά ηχογράφησε ακόμη τρία τραγούδια γραμμένα από τον Σπανό, μεταξύ των οποίων τα «Les amis de la musique», «Rosed’eau» και «Une histoire de plage» — όλα με στίχους του Γάλλου ποιητή J.M. Rivière και κυκλοφορημένα το 1963.

Το 1982, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία, η Μπριζίτ Μπαρντό τραγούδησε για μία τελευταία φορά Γιάννη Σπανό, το τραγούδι με τίτλο «Lachasse».